köpek çiftliği etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
köpek çiftliği etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

BURSA KÖPEK TEMEL İTAAT EĞİTİMİ

                                                    TEMEL İTAAT EĞİTİMİ
Köpeklerde temel itaat; ailenize yeni bir yavru yada yetişkin bir köpek edindiğiniz andan itibaren başlanmalıdır yerine alışması gibi bahanelerden dolayı bekleme yapmamalısınız .
Er yada geç köpeğinizi kimin lider olduğunuz ve belirlediğiniz basit komutları ona öğretmelisiniz...
Sertifikalı köpek eğitmeni olarak size tavsiyem yavru ve yetişkin tüm köpek ırkları için kişilik ve boyutları fark etmeksizin. Dengeli Eğitim Metodunu uygulayabilirsiniz.Şimdiye kadar hiçbir tecrübeniz yok ise bir kaç dakikanızı ayırıp köpek eğitimi yazı dizilerimizi takip edebilirsiniz.
www.argosteam.org
Seni bir köpeğiniz oldu ve köpeğinizin itaat seviyesi düşük yada hiç olmadığını var sayalım. Asla tek başınıza evde bir şeyler denemeye kalkmayın ve bizimle birlikte birebir yada grup seanslarımıza dahil olabilirsiniz.Seanslar genellikle 30-60 dk arası sürmekte ve birebir çalışmalarda 4-6 Hafta, grup seanslarında haftada 2 gün 4-10 hafta arası sürmektedir.

Temel Köpek İtaat Eğitimi:İlk Adımlar

Başlangıç için yavru yada yetişkin köpeğiniz eve geldiğinde ona kapısı olan bir kulübe yada sığabileceği boyutlarda bir taşıma kutusu alın.
www.argosteam.org
Bu kutu sizin evde en büyük yardımcınız olacak ve doğru kullandığınızda köpeğiniz de kutuyu çok sevecek.
Bu kutu sayesinde köpeğinize beklemeyi öğretebilir tuvalet alışkanlığını kazanmasında ona yardımcı olursunuz ayrıca ev kurallarına ve ev yaşantısını bilmeyen köpeğinizin kendisine zarar vermesini engellemiş olursunuz.
Ayrıca köpeğiniz bu kutu sayesinde kendini her zaman güvende hissedecek ve uyumak için kendiliğinden kutusunu tercih edecektir.Bu sayede köpeğiniz geceleri daha sakin olacak ve uyuması gerektiğini anlayacaktır.


                                                                                                                            Temel Köpek İtaat Eğitimi
                                           İçin İp uçları

Temel köpek itaat eğitimi için sizin yavru yada yetişkin köpeğinizle başlangıç yapabilmeniz adına bazı temel ip uçları vereceğim.

  • Her zaman tutarlı olunması : Köpeğinizin kafasının karışmasını önlemek için her zaman aynı davranış biçiminde aynı komutları kullanın ve sabırlı olun ve bütün aile bireylerinin aynı şekilde davrandığından emin olun.Kuralları esnetmeyin yada değiştirmeyin.Aksi takdirde köpeğiniz kendi işine nasıl geliyorsa o şekilde davranmaya devam eder.
  • Ruh haliniz bozuksa komut vermeyin: Köpeğinize sinirli, agresif yada aşırı heyecanlıyken komut vermeyin zira sizin reaksiyonunuz köpeğinize yansır ve korkak içine kapanık yada umursamaz; sürekli hata yapmaya meyilli bir köpek haline getirebilirsiniz.
  • Zaman geçirmeden müdahale edin: Köpeğinizin yaptığı bir hatayı düzeltmek istiyorsanız zaman geçirmeden müdahale etmelisiniz.Yoksa köpeğiniz ne için tepki verdiğinizi algılamaz.Yaptığı doğru davranışlar içinde olsa, hatalar için de olsa duruma göre anlık olarak ödüllendirilmeli yada tepki verilmeli.Böyle bir durumda ceza için kutusuna kapatmak çözüm oluşturmayacaktır.Aksine köpeğiniz zamanla kutudan nefret etmeye başlayacaktır ve hatasını düzeltebilmeniz için aynı davranışı yada hareketi yapmasını beklemek zorunda kalacaksınız.Bu olay 10 dk içinde de gerçekleşebilir yada bütün gün boyunca beklemenize rağmen gerçekleşmeyebilir de.
  • Sabırlı olun ! : Özellikle köpeğiniz yavru ise onunla daha fazla zaman geçirmelisiniz ve onun bebek olduğunu unutmayın.Verecek olduğunuz tepki ve ödüller köpeğinizin yaşına ve karakterine göre daha hassas olmalıdır.Derin bir nefes alın ve pratik yapmaktan vazgeçmeyin.
  • Köpeğinizle sakin ortamda çalışmalara başlayın: Köpeğinizle çalışmaya başlarken insanların sıkça geçtiği, araçların sürekli hareket halinde olduğu bir ortam yada çocuklarla dolu bir park tercih ederseniz; köpeğiniz ilk kez tanıştığı bu ortamda paniğe kapılacak ve tasmadan kurtulmak için hareket edecektir.Verecek olduğunuz hiçbir komuta uymayacaktır.Bunun yerine köpeğinizin komutlarınıza %100 uyduğundan emin olduktan sonra kademeli olarak diğer ortam ve nesnelere adapte edilmelidir.

Temel Köpek İtaat Eğitiminde 
Neler Olmalı!
Ses komutlarını ve el sinyallerini kullanarak iyi bir köpek temel itaat uygulama sınıfında aşağıdaki egzersiz ve komutları barındırmalıdır.

www.argosteam.org
  1. Köpeğinizin dört ayağı yerden kesilmeden oyun oynayabilmelisiniz.
  2. Sizi çekiştirmeden sevk kayışı ve tasma ile dikkati sizde olacak şekilde yürüyebilmesi.
  3. Oturma komutunu uygulayabilmesi
  4. Otur-bekle komutunu uygulayabilmesi
  5. Yat komutunu uygulayabilmesi
  6. Yat-bekle komutunu uygulayabilmesi
  7. Hayır komutu ile yapılmaması gereken davranışlar ve kuralların belirlenebilmesi için temel içeriğinin gösterilmesi
  8. Tarama- banyo ve elle vücudunu kontrol ettirebilmeli ayrıca veteriner ziyaretleri yapılarak veterinerden korkulmaması gerektiğinin uygulanması
  9. Sürekli tekrarlarla pekiştirme yapılmalı

Eğitime yeni başlamış olan yavru yada yetişkin köpeğinize ilk olarak tasma ve sevk kayışı olmadan birisi eğitim verebileceğini yada erken dönemde tasmasız yani ileri itaat yapabileceğini söylüyorsa o kişiye itimat etmeyin çünkü köpeğiniz henüz karakter olarak olgun değil yani hazır değil...
Temel itaat sınıfını seçerken köpeğiniz yavru ise sadece yavrulardan oluşan bir seans grubunu seçmenizi tavsiye etmem.Çünkü zaman zaman sosyalleşme için köpekler birbirleriyle oynamaları için serbest bırakılır.Buda sürekli birbiri üzerine çıkmaya çalışan ve sürekli havlayan bir sınıf oluşturur ki birbirlerine faydalı olmaları çok zordur.Aksine daha da dikkat dağıtırlar.Köpeklerde en iyi öğrenme yolu işi bilen köpekleri takip ederek öğrenmeleridir.
Peki ya sosyalleşme nasıl olacak diyorsanız, siz köpeğinizle çalışma yaparken etrafında yine aynı şekilde kontrollü bir şekilde birçok ırktan ve farklı büyüklükteki köpeklerde sahipleri ile çalışıyor olacaklar ve onların varlıkları, ses ve kokularını köpeğiniz hissedecektir.Dolayısıyla daha küçük olan köpeklerin korkmaları için bir sorun kalmayacak.Korkmadan çalışma yapabilen köpeğiniz temel itaat seviyesinibaşarılı bir şekilde tamamlayacaktır...

Köpeklerde Kalça Displazisi (CANINE HIP DYSPLASIA)


Köpeklerde Kalça Displazisi (CANINE HIP DYSPLASIA)

Basitçe kalça ekleminin şeklinin değişmesi sonucunda eklemdeki kusursuz uyumun kaybolması ve bu sırada eklem kıkırdağında oluşan hasar nedeni ile ağrı ve hareket sınırlanması ile sonuçlanan genetik kökeni olan gelişimsel bir hastalıktır. Hastalığın gelişimsel olması, yavruların genetik olarak hastalığa yatkın doğdukları ancak doğum sırasında ve sonrasında ilk 3 aylık süreç içinde normal ya da normale çok yakın bir durumda oldukları fakat gelişimin hız kazandığı 5-12. aylar arasında hastalığın klinik ve radyolojik bulgularının geliştiği anlamına gelmektedir.
    


En sık olarak Alman çoban köpekleri, rottweiler, golden retriewer, doberman, kangal vs gibi ırklarda ortaya çıkmasına rağmen her ırktan köpekte görülebilir.
Kalça displazisi veteriner hekimlerin tedavisi en fazla çalıştıkları hastalıklarından birisidir. Genetik temelli bir hastalık olması hastalığın kontrolünü önemli ölçüde zorlaştırmaktadır. Gelişmiş ülkelerde displazik olmadığı kanıtlanmamış dişi ve erkek köpeklerin çiftleştirilmesi uygun bulunmamakta ve özellikle üreticiler ile yavru köpek alacak insanlar bu konuda çok büyük hassasiyet göstermektedir hatta ana-babasının displazik olmadığı bağımsız kuruluşlarca onaylanmamış yavrular alıcı bulamamaktadır. Bununla birlikte hastalık ile mücadeleyi güçleştiren faktörlerden birisi de karmaşık genetik geçişler nedeni ile displazik olmayan ana-babalardan displazik olan yavruların dünyaya gelmesidir, çok sıkı bir şekilde denetim yapılan ve displazik yavruların ve bu yavruların ana-babalarının üretimden hemen çıkarıldığı yetiştirme işletmelerinde dahi hastalık varlığını sürdürmektedir.
Elbette hastalığın genetik kökenli olması çevresel etkilerin (egzersiz, beslenme, hormonal etkiler gibi) hastalığın gelişiminde etkisi olabileceği gerçeğini gözardı etmemize neden olmamalıdır. Özellikle yavruların çok hızlı büyüdüğü 5-9 aylık dönemlerde yüksek enerjili ve yüksek kalsiyum içeren diyetler ile beslenmenin hastalığın oluşumunu tetikleyebildiği saptanmıştır. Bu niteliğe sahip mamalar genelde market mamaları olarak sınıflandırılan premium kalitede olmayan göreceli olarak ucuz mamalardır.
Kalça displazisi kalça ekleminin şeklinin değişmesi ile karakterize bir hastalık olduğu için ilaç ile tedavisi yoktur. Bazı besin katkılarının (glikozaminoglikanlar) eklem kıkırdağında oluşan hasarı yavaşlatabildiği ve hayvanın daha rahat hareket edebilmesini sağladığı bugün için kabul görmüş bir gerçektir fakat bunun herhangi bir şekilde tedavi seçeneği olmadığı net olarak bilinmelidir.


Kalça displazisinde tanının erken konulması tedavi seçeneklerinin doğru belirlenmesi için gerekli bir uygulamadır ve risk altındaki ırklara mensup yavruların 4-12. aylar arasında bir ortopedi uzmanı tarafından radyografilerinin alınarak değerlendirilmesi uygun tedavinin uygun zamanda yapılabilmesi için gerekli bir uygulamadır. Daha önce de ifade edildiği gibi bu hastalık ilaç kullanımı ile çözülebilecek bir sorun olmaktan öte bir problemdir ve tedavi seçenekleri operatif uygulamalara dayalıdır yani hasta ameliyat olmak durumundadır. Hastalığın dönemine ve eklemdeki hasarın derecesine göre 3 farklı operatif teknik ile sağaltım mümkündür, sağaltımda temel amaç hastanın ekstremitesini ağrısız olarak kullanarak yaşantısına devam edebilmesidir. Bu hastalığın erken yaşlarda ortaya çıkması hastanın önünde yaşanacak uzun süre olduğu düşünüldüğünde tedavinin yapılması için bir gereklilik doğurmaktadır. Tedavi edilmeyen hastalarda dejeneratif eklem hastalığı gelişmekte ve 6-12 ay içinde hastalar ekstremitelerini kullanamaz duruma gelmektedirler. Bu tip hayvanların duydukları şiddetli ağrı nedeni ile yürümekte bile zorluk çektikleri için normal hayatlarını devam ettirmek konusunda sahiplerinin çok yakın ve fazla desteğine ihtiyaç duydukları bilinmektedir.

   
Kalça displazisinde operatif seçenekler, soldan sağa; eksizyon artroplastisi, triple pelvic ostetomy TPO, total kalça protezi

Kalça displazisi tedavi edilebilir bir hastalıktır ancak hastalığın erken teşhisi hastanın geleceği için büyük önem taşımaktadır, eğer displazi riski yüksek ırklardan bir yavruya sahipseniz özellikle 4-12. aylar arasında radyolojik takiplerinin yapılmasını veteriner hekiminizden isteyiniz, operasyon bu hastalığın yegane tedavi yoludur ve uzmanları tarafından yapıldığında oldukça iyi sonuçlanmaktadır.           

BİRİ YAVRU KÖPEK Mİ DEDİ?

Öncelikle herkese teşekkür etmek istiyorum.Yavrularımıza gerçekten yoğun ilgi gösterdiğiniz için...
 Aynı zamanda da bursadaki petshop cu abilerden köpek alım satan yapan sözde kendi üretimi gibi göstermeye çalışan çiftlikçi abilere ve fotolarımızı çalan diğer illerdeki çiftliklere kadar...
Evet hepinize teşekkürler sayenizde kendi seviyemizin ne derecede olduğunu görmüş olduk.
Ayrıyaten bizi telefonla arayıp bilgi almak isteyen gerçek anlamda dürüst davranan kişilere sizlere sonsuz teşekkürlerimi sunmak istiyorum.
Evet 5 küçük yavru .3 erkek 2 dişi olmak üzere.
Bu yavrular birçoğunun yaptığı gibi parayı veren ama yüzlerini bile görmediğimiz kişilere göndermedik.Yavrularımız birçok farklı ilden arandı hatta Hakkari Şırnak Van Ardahan Erzurum gibi doğu bölgemizdeki illerden bile parası neyse verelim diye teklifler aldık.Ama bizim tek şartımız bu yavruyu istiyorsan gelip anne altından kendin alıcaksın oldu.Nitekim öyle de oldu.
Yavrularımız anne ve babasıyla aynı alanda serbestçe oynarken misafirlerimiz geldi ve seçimlerini yaptılar.
Bizim için bu husus çok önemli yavrunun anne ve baba terbiyesi alması onlar tarafından yönlendirilmesi.

Yavru köpeği alırken nelere dikkat edilmeli başlığı altında internette yüzlerce makale vardır ve hepsinide okumuşuzdur ama iş yavruya gelince o anki heyecanımızdan dolayı orada yazanların hepsi unutulur.Unutulmasa bile ne uygulayacak nede görecek bir ortam yoktur.Çünkü yavruyu çiftlikten alayım diyorsunuz çiftliğe gittiğinizde durum aynı büyük cam fanuslar ... İyide petshoplarda da aynı olay var peki niye bu çiftlikçi abiler petshoptan alma benden al diyorlar ne farkları kaldılar ki...
Bir yavruyu çiftlikten almanın amacı yavrunun ayağının toprağa deyip vücuttaki fazla elektriğini atabilmesi ve ebeveynleri ile beraber insanlarla nasıl uyum sağlayabileceklerini öğrenmesidir.Sevgili çiftlikçiler 3 kuruş için camekanda yavru satışını kaldırın...
Birde şöyle bir olay var face üzerinden baktığımda bir çiftlik yaklaşık 20-30 ırk için ilan vermiş büyük küçük orta ırk hepsi mevcut çiftliğe gidiyorsunuz sadece 3-4 ırk çıkıyor peki diğerleri nerde...? Hepsi gelişi güzel bir şekilde evlerde üretilip toptan satın alınıyorlar tane başı bir fiyat biçiliyor sonrada sizlere yurt dışından getirttik denebiliyor.Sözüm hepsi için olamaz olmamalı ama büyük çoğunluğu böyle.
işin türkçesi para varsa için içinde dürüstlük vicdan bu gibi onursal yargılarımız sadece satış gerçekleşene kadar.
Peki ya yavruyu aldıktan sonra hangisi ne kadar destek veriyor yavruyu büyütmeniz konusunda. Sizlere yavrunuz ile birlikte ömür boyu sizi mutlu edebileceklerinin garantisini verebiliyorlar mı. Evet ömür boyu diyorum siz ve köpeğiniz hakkında size ne kadar tavsiyelerde bulunabiliyorlar.Köpeğinizi aldıktan 3 ay , 6 ay hatta 1 sene sonra telefon açtığınızda size ne kadar destek verebiliyorlar.Veremezler çünkü ayda ortalama hiç tanımadığı hiç emek harcamadığı 40-50 köpek alıp satmışlar hangisini yada hanginizi nasıl tanısınlar.
Demem o ki yavru alırken ticareti değil yavruyu ön planda tutan yerleri araştırın sonra üzülen siz olursunuz ve emeğiniz boşa köpeğiniz barınağa gider...
SAYGILARIMLA...!!!




Bursa Köpek Eğitimi, Üretimi ve Satışı


Bu sefer size bu yazı da farklı bir bakış açısı getirmeye çalışacağım sevgili dostlar.Geçtiğimiz yılbaşında Bursa ya taşınmaya kararı aldık ve taşındık.
Bunun sonucunda ev taşınması yerleşmesi resmi işlemler filan derken ortalama 1 ay gibi bir süreyi geride bıraktıktan sonra burada da aynı işi yapmaya karar verdim. Zaten internet dünyasından öğrendiğimiz kadarıyla bursa köpek şehriydi bizim gözümüzde. Sonra internet üzerinden bu işle alakalı her gün onlarca ilanını gördüğümüz onlarca kişiyle yada çiftlik ile tek tek görüşmeler yaptım. Öncesinde bir liste çıkardım ortalama sonuç 60 küsür tane merkez var ve bunlardan sadece 6-7 tanesinin içinde eğitim ibaresi mevcuttu. Tek tek yerlerine gittim sohbetler ettim, hatta birinde işe bile başladım sadece 6 gün.
Telefonda bana anlatılanlar ve konuşmalarımızın da dışında yaptığım görüşmede eğitim bölümlerinin dolu olduğunu ve şimdilik üretim bölümünden sorumlu olmamı ve ileride eğitim bölümüne geçiş yapabileceğimi söylediler. Malum hayat şartları kabul ettim ve işe başladım. Ama sadece 6 gün katlanabildim, çünkü işletme adı kadar büyük değildi ve öncelikli amaç sadece burada para idi. Köpeklerin hepsi perişan korkak sert soğuk zemin haricinden başka bir yer bilmiyorlardı. Köpeklerin fayans haricinde ayakları toprağa sadece yer sıkışıklığından dolayı başka bir bölüme alındıklarında değiyordu. Yada çiftleşme olacağı zaman.

Bütün bunları biranda engelleyemezdim ama zamanla bir şeyler  yapabilirim diye düşündüm. Bazı tavsiyelerde bulunmak istedim, müdüre gittim . Aman Allah’ım müdür köpekten anlamayan birisi olarak ne dersem diyeyim her şeyi patron bilir doğruda olsa yanlış da olsa patron bilir onun dediğini yapmak zorundayız diyor ama her yaşanılan sıkıntıyı bize fatura ediyordu.
Sonra eğitim bölümünde çalışanlarla konuşuyorum ellerinde problemli bir köpek var 2 kişiler fakat yardımlaşma diye bir şey yok. Köpeği ve yapılan uygulamaları uzaktan izliyorum aslında sorun çok basit ama yardımlaşma olmadığından çözemiyorlar. Köpeğin sorunu aslında dikkat eksikliği sadece. İlk önce daha önce tanıdığım benim yanıma vakti zamanında eğitim öğrenmeye gelen eğitimci arkadaşa söylüyorum bunları bu şekilde yaparsanız sorun çözülür diye ama nafile. Sonra diğer eğitmenle konuşuyorum ve bana verdiği cevap şu oluyor.’ben çalışırken başkasının beni izlemesinden hoşlanmam ‘ diyor. Bana eyvallah demekten başka bir şey düşmüyor. Aslına bakarsanız tüm bu sebeblerden dolayı hem ayrılmayı çok istedim hem de birşeyler yapılabilir değişebilir diye çok düşündüm ve biraz daha bekledim ta ki o zamana kadar. Çiftlikteki bütün köpekler için yakınlardaki bir yemekhanenin yemek artıkları her gün bidonlarla alınıyor ve müşteri köpekleri dahil bütün köpeklere dağıtılıyor.
Ve o günde ortalama 50 civarı köpeğin yemeğini dağıtırken bidonları sürüklediğim esnada belimi incittim aynı gece acile gittim ve ertesi gün işe gelemeyeceğimi bildirdiğimde önce hiçbir şey yokmuş gibi hastane dönüşü beni tekrar davet ettiler ve işten çıkışımı verdiler sigortamı durdurdular. En çok ihtiyacım olduğu sırada üstelik. 1 ay kadar fizik tedavi gördüm.Tabi bu sırada söylemeyi unuttum görüştüğüm bütün çiftlikler üstü kapalı olarak birbirini kötülüyor kendilerini met ediyorlar ama zamanı geldiklerinde hepsi aynı alem masasındalar; çekilmiş fotolarını görebiliyorum.
Tedavim devam ederken aklıma broşür bastırıp evlere dağıtayım, evlere köpeğin yaşadığı ortama gideyim, orada köpek sahibi ile baştan sona kadar eğitim hizmeti vereyim dedim. İlk etapta 2000 broşür ile dağıtıma çıktım bir tanesinden bile geri dönüş gelmedi sadece birkaç çakal haricinde. Çakal diyorum affınıza sığınarak ve gerçek çakallardan özür dileyerek.Bademli tarafına bıraktığım broşürlerden birinden dolayı bir şahsiyet aradı. Telefonda bana diyor ki ben Bursa birincisiyim ismim şu burada eğitim yapamazsın ama çiftliğe karşılıklı olarak yarı yarıya fiyatta anlaşırsak pansiyon için müşteri gönderirim diyor du . Bir kere kullandığı tabirlerin hepsi baştan sona yanlış dı.  Köpekli sporlarda çalıştırıcılar hiçbir zaman derece almazlar; köpekleri derece alır o anki performanslarına göre. Bu kişi bana hem göz dağı vererek hem de büyüklük yapma gayreti içerisinde birisi olduğunu ispatladı. Üstelik ben kendimi tanıttığımda bana bir isim söyledi ve bende kendisinin yıllardır arkadaşım olduğunu ve halen görüştüğümü söyleyince telefonu yüzüme kapattı ve aramalarımı engelledi.
Sonra bu kişi hakkında biraz araştırma yaptığımda aslında kendisinin köpek bakıcısı olduğunu  öğrenmiş bulunmaktayım ve maalesef kendini eğitmenim diye tanıtan Bursa’daki onlarca kişiden biri.
Bütün bu olayları yaşarken diğer çiftliklere de gidip sohbetimi arttırmaya çalışıyorum. Gördüğüm manzaralar aslında hiç de hoş ortamlar değil.ya çamur içindeler ya yemek artıklarıyla beslenip bir alıcı çıktığında şu mamayla besleniyor deyip pahalı ticari satışlar.aslında dişi köpekler biraz şanslı gebeliğinin son bir haftasında vitrin görünümünde şık güzel ortamlarına alınıp doğumlarına bekleniyor ve emzirme süreci boyunca o vitrin dışına çıkamıyorlar maalesef.Kimi eğitmen yada çiftlikçi de ‘ben temel itaati köpekle 1 hafta çözüyorum’  deyip baskıyla köpeğe bir şeyler yaptırıp hiç ders çalışmamış sahibine teslim etmelerini böbürlenerek anlatmaları.
Demem o ki yeşil Bursa dan siyah çamur manzaralarını görmek istiyorsanız yerinde görün.
Zaten bir çok ilanı aradığınızda yavru köpek edinmek istiyorum yerinize gelip görmek istiyorum dediğinizde köpekler ya bir arkadaşlarının evinden çıkıyor yada kalmadı veya yurt dışından getirtebilirim diyorlar. Oysaki ilan süresine bakarsanız daha birkaç dakika önce yayınlanmış olduğunu görürsünüz. Dünyanın hiçbir yerinde bu kadar hızlı canlı sıcak satış göremezsiniz.
Bu yazıyı yazmamdaki amaç kendi içimdeki isyanımdan dır ve amacım kimseyi hedef göstererek kötülemek amaçlı değildir.

Not: Bu yazının her türlü yasal sorumluluğu ve telif hakkı tarafıma aittir ve yayınlanma süresinden sonra iznim olmadan yapılan her türlü değişiklik, kopyalama , ve başka bir amaç doğrultusunda kullanımı tespitinde hakkınızda yasal soruşturma yapılacaktır…

Korkmadan Saygı & Teslimiyetsiz Sevgi & Dominant Olmayan Otorite

KORKMADAN SAYGI & TESLİMİYETSİZ SEVGİ & DOMİNANT OLMAYAN OTORİTE

Köpek davranışlarının incelenmesinde ve eğitiminde köpekleri kurtlarla karşılaştırmak ve kurtun köpeğin atası olduğu, buna göre de davranışlarında kurtlara benzediği teorisi 1940'larda ortaya atılmış ve halen bazı kesimler tarafından savunulmaktadır. Bu teoriye göre kurtlardaki sürü hiyerarşisi insan ile köpek ilişkilerinde kulanılmak istenmiş ve bunun için de bazı uygulamalar yapılmıştır. Sürünün başlangıcı baskın (dominant) karakterli bir dişi ve erkek ile olur. Bunlara alfa çifti denilmektedir. Sürünün lideri bu iki kurttur. Bunlar birbirleri ile koordineli çalışırlar. Sürünün nereye gideceğine, ne zaman, ne avlanılacağına, nerede yatılacağına karar veren alfadır. Alfa liderlik teorisine göre köpeklerde de bu sürü içinde yaşama güdüsü bulunduğuna ve sürü içinde yaşamasalar bile yaşadıkları insan ailesini bir sürü olarak algıladıkları ve kurtların sürü içindeki davranışlarına benzer davranışlar sergilediklerine inanılır. Bu düşünce ile köpeğin insanlar ile uyumlu olarak yaşayabilmesi, insana karşı itaatkar olması için sürü lideri alfa rolünü insanın alması istenir. Bunun için de alfanın sürü içinde hakimiyetini sağlayan ve devam ettiren karakteristik davranışlarını insanın üstlenmesi gerektiği savunulur.

Köpeğin lideri olmak için yapılması önerilen bazı davranışlar ise şunlardır;

- Alfa diğer sürü üyeleri ile arasında olan her mücadeleyi kazanır.
Köpeğinizle oynarken her oyunu siz bitirin. Zaman zaman size karşı geldiğinde yere yatırın ve üzerine bastırarak bir müddet hareketsiz kalmasını sağlayın.

- Alfa ilk önce yer, diğerleri beklemek zorundadır.
Köpeğinize yemek vermeden önce önünde siz yemeğinizi yerken onu bekletin sizin
yemeğiniz bittikten sonra ona verin.

- Alfa sürü üyelerinin içinde diğerleri tarafından en fazla ilgi görenidir. Diğerleri alfadan.başkasına bu kadar ilgi gösteremezler. Bunun yanında kendisi çok nadiren diğerlerine ilgi.gösterir ve gidip onları yalar.
Köpeğinizi sadece siz istediğiniz zaman sevin o size kendini sevdirmek için yanaştığında sevmeyin.

- Alpha diğerleri ile göz göze gelir ve bu göz temasında kesinlikle kendi gözünü onlardan önce kaçırmaz ve böylece kendi hakimiyetini karşısındakine hatırlatır.
Köpeğiniz ile göz teması kurduğunuzda gözünüzü ondan evvel kaçırmayın.

- Alfa istediği yerde yatar, onun yatmak istediği yerde başkası varsa kalkmak zorundadır.
Köpeğiniz yolunuzun üzerine yatmışsa onu kaldırın ve yattığı yerden geçin

- Alfa her zaman önde gidendir, her yerden önce o geçer. 
Kapılardan, dar yerlerden ilk önce siz geçin sonra köpeğiniz geçsin.

Günümüzde, yukarıda verilenler ve benzeri başka öneriler uygulandığı zaman köpekle insan arasındaki ilişkinin sağlıklı olamayacağı, köpeklerin kurtlardan çok farklılıklar gösterdiği, kurtlar gibi davranmadıkları, insanları köpek gibi görmedikleri için 1940'lı yılların teorisi olan alfa rolü artık insan köpek ilişkisinde konuyla ilgili bilim çevreleri tarafından kabul görmemektedir.

Günümüzde liderlik teorisini destekleyen köpek davranışları ve köpek eğitimi üzerine yazılmış çok sayıda kitap ve bu teoriyi savunan ve eğitimlerinde kullanan eğitmenler de bulmanız mümkündür. Fakat artık hayvan ve köpek davranışları konusunda akademik eğitim veren üniversite ve benzeri kurumlarda bu teori desteklenmez.

Bu konuda kurtlar ve köpeklerle ilgili geçmişi olan ve tanınmış bazı kişiler ise şunları söylemektedirler;

Kuzey Amerika yaban hayatı federasyonu başkanı ve Indiana kurt parkının kurucusu etolojist Prof.Dr.Erich Klinghammer şöyle demektedir;

"Benim için alfa rolü denilen bu pratiklerin uygulanması anlamsızdır. Bu bağlamda insanların köpeklere uyguladıkları ile kurtların yüksek mertebedeki kurta teslim olmaları birbiri ile örtüşmez. Kurt parkında bizler kendi yetiştirdiğimiz kurtlara dahi bunları uygulamayız.Kurt parkında dominant saldırılar çok nadir yaşanmaktadır. Tercih edilen strateji boyun eğmek ve kaçmak olmaktadır. Eğer ben kendi yetiştirdiğimiz bir kurtun üzerinde fiziksel olarak dominant baskı kurmaya teşebbüs etsem ya kaçar, ya da bana saldırır. Gerçekten de kurtlar ile köpekler arasında büyük farklılıklar vardır."

Köpek üreticisi, eğitimci ve davranış danışmanı Ken McCort ise "ben plesanta yemek, dışkılar üzerinde yuvarlanmak, yüz yalamak gibi normal köpek davranışlarında bulunmam çünkü köpek değilim" demekte ve şöyle devam etmektedir. " Eğer yöresel bir kaç yabancı kelime konuşursanız çevre halkı oralı olduğunzu düşünebilir, köpeklerin birkaç hareketini taklit etmek bizi köpeklere benzetmez. Bu tekniklerden benim gördüğüm sadece köpeklere karşı olan kabaca davranışlardır. Benim köpekler ve kurtlar üzerindeki izlenimim bu tür bir disiplinin aralarında seyrek uygulandığıdır. Esasında sürü içinde alt mertebedeki kurtların boyun eğmeleri kendi istekleri ile olmaktadır. Sık olarak duyduğum bir şey annenin yavruları sütten kesmek için zor kullandığı, onları hareket edemez halde tuttuğudur. Halbuki izlenimlerim kurtların ve köpeklerin yavrularının süt emmeyi bırakmasını onları engellemek yerine onlardan kaçınarak yaptıklarıdır. Sürü lideri fiziksel olarak bireyleri tek tek kontrol etmekden ziyade bölgeyi kontrol altında tutar. Liderlik için uygulanan gülünç teknikleri uygulamak yerine bu doğrultuda bakmamız gerekmektedir."

Biyoloji profesörü, sürü koruma köpekleri projesi kurucularından ve köpekli kızak yarışcısı Dr. Raymond Coppinger ise "Evrimsel bir terim olarak kurt soyundan geliyor demek köpekler kurtdur veya kurt davranışları gösterirler demek değildir." demektedir.

Alfa-lider teorisine göre bir köpeğin sahibi ve diğer insanlara ve diğer köpeklere karşı sergilediği davranışlara bakılarak köpekler dominant ve sürü lideri olarak adlandırılmaktadırlar.

Köpekleri dominant lider- alfa olarak tanımlayan davranışlar ise şunlardır;
1- Köpek yemeğini yerken insan vediğer köpek ve hayvanlar olmak üzere kimseyi yanına sokmuyorsa, yaklaşana saldırıyorsa (yiyecek sahiplenme)
2- Köpek ona verilen oyuncakları veya evdeki değişik nesneleri sahiplenip bunların yanına kimseyi yaklaştırmıyorsa (obje sahiplenme)
3- Köpek sahibini veya evdeki diğer insanları veya evdeki diğer hayvanların hepsini veya bazılarını sahipleniyorsa ve kimseyi onların yanına yaklaştırmıyorsa (obje sahiplenme(canlı))
4- Köpek belli bir alanı sahipleniyorsa örneğin yattığı yeri, bir divanı, bir odayı, veya bahçede bir yeri ve buralara kimseyi sokmuyorsa (alan sahiplenme)
5- Köpek vücudunun bazı yerlerini veya tamamını kimseye elletmiyorsa (obje sahiplenme(kendisi))

Köpeklerin sergiledikleri bu davranışlar dominant"lıkla ilgili olmayıp köpeğin davranış yapısında olan doğal davranışlarıdır. Bu davranışların şiddetleri köpekden köpeğe değişir bazılarında abartılı olarak öne çıkar.

Dominantlığın (baskınlık) sözlük anlamı "Etolojide, aynı türden bir canlının, yaşam alanı, yiyecek, kızışma dönemindeki dişiler, vb. anlamında kaynakları kullanma önceliğiyle ve diğer üyeleri kontrol etmesiyle tanımlanan bir davranış biçimi. Bu davranış biçimi insanda ilişkiyi kontrol etme, yönlendirme, belli bireylerin veya grupların davranışlarını, yaşayışını, kaynaklara erişimini kontrol etme, vb. şeklinde kendini gösterir." olarak açıklanır.
Yukarıda dominatlık olarak belirtilen davranışlar ile sözlük karşılığında belirtilen bazı davranışlar esasında sadece sürü liderlerine ait olmayıp, sürü içersindeki her bireyin hayatta kalması için baş vurabileceği davranışlardır. Örneğin yaban hayatında her hayvan hayatta kalabilmek için yiyeceğine sahip çıkmak zorundadır. Yiyeceğini sahiplenmek sadece sürü lideri olan alfanın tekelinde değildir. Kurtlar ile köpekler arasında obje sahiplenme ve dominantlık arasında çok az benzerlikler vardır. Bütün kurtlar hiyerarşik seviyelerine bakılmaksızın birbirlerinden yiyecek çalmaya teşebbüs ederler ve yiyeceklerini korurlar. Doğal olarak sürü içersinde güçlü olanlar yakalanan avı önce yerler bunlarda alfa ve beta kurtlarıdır. Fakat düşük seviyedeki omega ve arada kalan diğer üyeler dahi ellerine geçirdikleri yiyecekleri diğer bütün kurtlara karşı korurlar. Yiyecek çok olduğu zaman hiyerarşik düzen geçerli değildir, bütün sürü üyeleri aynı anda yiyeceği paylaşırlar. Esasında yiyeceğin az olduğu zaman en güçlü olanlar önce yemektedir. Bu diğer hayvanlarda da görülür. Güçlü olan yiyeceği alır doyduktan sonra kalanları alanlar güçlülerin elinden yiyeceğini almayacak olan güçsüzler dir.

Kurtlar ve köpekler aynı familyadan olabilirler fakat aralarında çok bariz değişiklikler vardır. Köpeğin kurt soyundan geldiği insanlar tarafından evcilleştirildiği ve insanla yaşaması öğretildiği ile ilgili çeşitli teoriler vardır. Köpeğin nereden geldiği ile ilgili herkesin üzerinde birleştiği kesin bir bilgi yoktur. Son zamanlarda gittikce güçlenen inanış ise köpeğin insanlar tarafından yaban hayatından diğer köpekgiller ailesi içinden seçilip alınmadığı aksine köpeğin insanı seçtiğidir. Köpek avlanmayı tercih etmeyip insanların yaşama alanlarına yaklaşıp onların artıklarıyla beslenmeyi tercih etmiş olabilir ve bu sayede de insan tarafından alınıp evcilleştirilmiştir. Yaban hayatında etoburların bazıları taze avla beslenirken bazıları leş yiyebilmekte, bazıları iki şekilde de beslenebilmektedir. Köpek leş yiyebilen ve diğer hayvan ve insanların artıklarıyla hayatını devam ettirebilen bir hayvandır. Kurt ise genellikle bunu yapmaz. Yaban hayatında aç kalan kurt genellikle kışın zor şartlarında köylere yaklaşır fakat buralarda zorunlu olmadıkça çöpleri karıştırmaz, öncelik olarak köy civarında köpek dahil olmak üzere çiftlik hayvanlarını av olarak arar. Anadoluda kurtlar sadece kışın zor şartlarında köy etrafına inerler ve bazı yerlerde köydeki köpek popülasyonunu bu kurtlar dengeler. Geceleri köy içlerine kadar girerek avlayabildikleri köpekleri avlarlar. Bu gibi durumlarda köylüler kurtla baş edemeyecek köpeklerini kapalı tutarlar.

Kurtlar ile köpekler arasında hem yaşayış tarzları, hem fiziksel özellikleri, hem de davranış olarak farklılıklar vardır. Kurt ile köpek arasındaki en bariz fiziksel ayrılık kurt beyninin köpekden büyük olduğudur. Eğer 45 kiloluk bir kurt ile aynı kiloda bir köpek kıyaslanırsa köpek kafasının kurdunkinden yüzde 20 daha ufak olduğu görülür. Eğer kafatasları hemen hemen aynı olan kurt ile köpeğin beyni birbiri ile kıyaslanırsa köpek beyninin yüzde 10 oranında daha küçük olduğu görülür.
Köpeklerin derileri kurtlara göre daha kalındır. Köpekli kızak yarışcısı Coppinger'lar Eskimoların köpek derisinden olan pantolonlarının kurt derisine göre daha fazla dayandığını ve dikerken yırtılmadığını anlattıklarını söylemektedirler. Kurtların dişleri de köpeklerinkinden daha büyüktür.
Kurtları ile köpeklerin gelişimleri de değişik olmaktadır. Örneğin kurt yavrularının 19 günlükken korku tepkilerinin başlaması köpeklerde değişik ırklar arasında farklılıklar gösterir. Köpeklerde bu evre ırkına göre değişiklik göstererek 6 ile 8 haftalıkken başlar.
Kurtun seksüel olgunluğa ulaşması 2 seneyi alırken, köpekde 6-9 aydır. Dişi kurt senede bir kere kızana gelirken, köpek iki kere gelmektedir. Kurt havlamaz ve seyrek olarak grup halinde tehdit altında ulurlar fakat köpeklerde grup halinde uluma pek çok durumda yaygındır. Karşılaşmalardaki yüz yalama kurtlarda köpeklere göre daha az görülür. Eğitilebilirlik kurtda çok düşükken köpekde çok fazladır. Allomimetik davranış (Hayvanların, aynı düzeyde karşılıklı uyarım ve eşgüdümle aynı etkinliği yaptığı bir davranış.) kurtlarda kuvvetliyken köpeklerde sadece beagle, foxhound vs gibi tazı ırklarında yüksektir.
Kurtlar her zaman sürü oluşturmazlar. Bazı popülasyonlar hiçbir zaman sürü hayatı yaşamazlar. Gene kurt familyasından olan kızıl tilki sürü hayatı yaşamaz. Dolayısı ile her kurt, kızıl tilki ve köpek gibi diğer kurt familyasından hayvanlar sürü hayatı yaşamazlar ve sürü davranışları göstermezler.

Kurtlardan pek çok farklılıkları olan köpeklerin insanlarla yaşarken insanları ait oldukları bir sürünün üyesi gibi algılamaları ve kurtların sürü içerisinde ki davranışlarının aynısını insanlara karşı göstermelerini söylemek yanlış olmaktadır. Zaten günümüzde modern köpek eğitimi ve davranış uzmanlığı ile ilgili bilimsel çalışmalar bunu desteklememektedir.
Köpekler insanları köpek olarak algılamazlar. Çünkü bizler köpeklerin davranışlarında bulunmayız. Öncelikle dört ayağımız üzerinde yürümeyiz, kuyruğumuz yoktur, kulaklarımızı onlar gibi oynatamayız. Köpekler kuyrukları ile kendilerini ifade ederler ve aralarında iletişimin bir bölümünü sağlarlar. Kulaklarını da gene kuyrukları gibi kullanarak geriye yatırarak vs. iletişimlerinde kullanırlar, zaman zaman diş göstermek, sırt tüylerini kabartmak da bu iletişimin içine girer, Bizler bunların hiç birini uygulayamayız.. Dolayısı ile köpekler bizle, kendi aralarındaki köpek dilinde bu tür iletişimlerde bulunamazlar. Bunlar, onların bizim köpek olmadığımızı algılamasına yeter. Alfa - lider teorisini kabul edenler köpeklerini eğitirler, onlara otur, yat, bekle, gel gibi davranışları öğretirler ama hiç bir alfa kurt sürüyü eğitemez. Onlara nasıl oturacaklarını, yatacaklarını vs. öğretemez, onlara tasma takıp gezdiremez, bir yere bağlayamaz.

Alfa - lider köpek teorisini kabul edenlerin köpeğin lideri olmak için yaptığı bazı davranışları yukarıda belirtmiştim. Acaba köpek bu davranışlardan nasıl etkilenmektedir ve ne anlamaktadır? Bu davranışların bazıları sonuç alabilir ama anlatıldığı ve buna göre de düşünüldüğü gibi bir etki köpek de olmamaktadır.
Örneğin kurtlar olsun, köpekler olsun eğer çok miktarda yiyecek varsa, ya da yiyecek yenilebilirlik olarak fazla değerli değilse onu sahiplenmede daha az şiddette, bazen de hiç olmamaktadır. O zaman denebilirmi ki yiyecek az olduğu zaman köpek veya kurt dominant ve lider olmakta, yiyecek çok olduğu zaman olmamakta. Köpek parka gitmek için tasmaya olanca gücüyle asılırken böyle bir köpeğe dominant, lider köpek derken, köpek tasması açılıp parkda koşup oynadıktan sonra yorulup eve dönerken tasmayı çekmediği zaman köpek artık lider değil ama ertesi gün tekrar parka giderken tasmayı çektiğinde tekrar dominant, lider oldu denebilirmi? Liderlik gün içinde ve zamana göre devamlı değişiklik göstermez. Kurt sürüsünde alfa kurt zaman zaman liderliği başka bir kurta verip sonra geri almaz ya da bazı zamanlar vazgeçip sonra tekrar lider olmaz. Yukarıda belirtilen bu davranışların liderlikle bir ilgisi yoktur. Her hayvan hayatta kalabilmek için yiyeceğini sahiplenmek zorundadır. Eğer yiyecek fazla ise böyle bir endişesi de olmaz ve onu o an için sahiplenmez. Eğer köpek tasmayı çekiyorsa bu davranışı işe yaradığı için yapıyordur. Çünkü çektikce amacına ulaşıyor parka gidebiliyordur. Eğer siz köpeğe vereceğiniz eğitimle tasmayı çekmemeyi öğretirseniz ve çekmeden parka giderse köpek bundan sonra tasmayı çekmeyecektir. Tasmayı çektiği zaman parka giderse tasmayı çekmenin ödülü parka ulaşmak olur. Tasmayı çekmeden parka giderse tasmayı çekmemenin ödülü gene parka ulaşmak olur. Fakat bütün bunlar düşünülmezse ve tasmayı çeken köpek dominant, lider köpek denirse ve liderliği almak için ona yukarıda belirtilen davranışlar uygulanırsa köpek bunlardan birşey anlamaz. Hatta bazı durumlarda işleri daha da kötüleştirir. Köpeğin önünde yemek yemek ve daha sonra köpeğe yemeğini vermek köpeğin yiyecek sahiplenmesini önlemez. Sadece karnı aç olan bir köpeğe eziyet etmiş olursunuz. Köpeğin elinden liderliği alacağım diye yere arka üstü yatırıp bastırarak hareketsiz tutmakla köpek hiçbir zaman tasmayı çekmemeyi öğrenemez ve bu yapılanları hiçbir şeyle ilişkilendiremez. Sadece sizden korkmasına, sinmesine yol açarsınız size olan güveni sarsılır.

Köpeklerde liderlik ve dominantlık diye tanımlanan yukarıda 5 madde halinde verdiğim davranışları önlemek için mutlaka yapılması gerekenler vardır. Fakat bunlar gene yukarıda bahsedilen ve köpeğin lideri olmak için yapılması önerilen davranışlar olmamalıdır. Çünkü bu yapılanlar köpek için birşey ifade etmez aksine köpekle sahibi arasındaki güvenin sarsılmasına sebep olur.

Köpeklerin beyinlerinin büyük bölümü 4 aylarını bitirene kadar şekillenir. Köpek beyni yavru 4 aylık olana kadar büyümesinin yüzde 80'lik bölümünü tamamlar. Bu da kritik period içersinde olmaktadır. Eğer bu dönem içinde köpek beyni gerektiği gibi çalıştırlırsa gelişimide ona göre olur. Çocuklukta gelişmekte olan herhangi bir uzvunuz çalıştırılmazsa o uzuv zayıf kalır. Örneğin bir çocuğu fazla yürütmezseniz ayakları zayıf kalır, kolunu hiç kullandırmazsanız kolu zayıf kalır, beyin de böyledir. Gelişirken ne kadar egzersiz yaparsa o kadar gelişir. Kritik dönem denilen bu dönemde yavru köpeklere yapılacak davranışlar ilerde alfa-lider diye tanımlanacak köpek davranışlarının oluşmasını engeleyebilir. Fakat klasik yöntemlerle eğitim yapanlar köpeklerin 6 aylık olana kadar eğitime başlamamaları gerektiğini söylemeleri sonucu bu dönemde yapılması gerekenlerin bazıları kaçırılmış olur. Köpek 2 aylıkken anne ve kardeşlerinden ayrıldıktan sonra hemen eğitimine ve sosyaleştirilmesine başlanmalıdır. Kritik periodun bitiminden sonra bazı şeyler için çok geç olamaktadır. Yavru köpek için anne karnından başlamak üzere kritik periyodun sonuna kadar süren zamanında bazı yapılması gerekenler vardır.

Köpekleri alfa-lider, dominant, olarak tanımlayan davranışlarının önlenmesi için kritik period içerisinde yapılması gerekenler kabaca şöyle açıklanabilir;

Köpeklerin ilerde yiyecek sahiplenmesini önlemek için yapılacaklar daha anne yanında iken başlamalıdır. Yavrular yemek yemeye başladıkları zaman çok iyi gözlemlenmelidir. Eğer toplu halde yemek yerlerken aralarında diğerlerine karşı hırlayan, diş gösteren ve saldıran yavrular olursa bu yavrular mutlaka ayrılmalı ve kendi başlarına yemek yedirilmelidir. Kardeşlerle beraber geçirecekleri bu zamanda buna müsaade edilirse yavru bu davranışları daha yaşamının ilk safhasında öğrenmiş olacak ve yeni evine geldiği zamanda devam ettirecektir. Ayrıca topluca yemek verilen yavruların önüne konulan yemek az miktarda olursa böyle durumların yaşanacağı da unutulmamalıdır.
Yavru eve geldiği zaman her yemek vaktinde, saldırganlık göstersin veya göstermesin çalışmalar devam etmelidir. Yemeğini verirken yanında durulmalı, zaman zaman yediği yemek önünden alınıp geri konulmalıdır. Bu işlem yapılırken geri konulan mamanın içersine yavrunun yediği mamadan daha çok seveceği yiyecek bir parça konulmalıdır. Yemek yiyen yavru da zaman zaman yemek yerken yavaşca okşanmalıdır. Eğer hırlama, diş gösterme gibi davranışlarda bulunursa yiyecek kabı hemen önünden alınmalı sakinleşince tekrar konulmalıdır. Yavru bir müddet sonra hırlamadığı veya diş göstermediği zaman mama kabının içinde daha çok sevdiği bir yiyeckle beraber geri geldiğini öğrenmeye başlayacaktır. Bu arada köpeğe otur, yat gibi davranışlar öğretilmeye başlanmalıdır. Yiyecek vermeden önce köpek otur komutuyla oturtulup kısa bir süre bekledikten sonra mama kabı köpeğin önüne konmalıdır. Her mama kabı alındığında köpek otur komutuyla oturmadan mama kabı tekrar verilmemelidir.

Yavru köpekle oynarken ağzındaki veya önündeki oyuncaklar sık sık alınıp gene geri verilmelidir. Eğer köpek hırlama, diş gösterme yapıyorsa otur komutuyla oturtulmalı ve diğer bir oyuncak gösterilmeli ona hamle yaparken ağzında tuttuğu oyuncak alınmalı bu arada da yiyecek ödülü verilmelidir. Bu egzersizler değişik oyuncaklarla değişik yerlerde sık sık tekrarlanmalıdır.

Yavrunun alan sahiplenmesini önlemek için ise oyuncaklarla yapılan egzersizin benzeri yapılmalıdır. Yavru öncelikle devamlı yattığı kafes, minder gibi yerde bulunurken yanına gidilip çağrılmalı ve yerini terk ettiği zaman ödüllendirilmeli, sevilmelidir. Köpek ev içinde bakılıyorsa divan, kanape gibi yerlere çıkıyorsa buralardan komutla indirilmeli ve ödüllendirilmelidir. Köpekle hedef çalışması yapılmalı, komutla belli yerlere yönlendirilip tekrar çağrılmalıdır.

Yavru köpek sevilirken vücudunun kuyruk, karın gibi bölgelerine ellenilmesinden hoşlanmayabilir, buralarına dokunulduğu zaman hırlayıp diş gösterebilir ve ısırabilir. Bu davranışları engellenmezse ileride, özellikle veteriner muayenelerinde sorun olur. Yavru köpek eve geldiği andan itibaren vücudunun her bölgesine değişik kişiler tarafından dokunulmaya alıştırılmaya başlanmalıdır. Bunun içinde uygulanacak egzersizler de yukarıdakilere benzer. Yavru köpeğin vücudunun istemediği yerlerine dokunduktan sonra sevdiği yiyeceği verilir. Mama vakti maması verilmeden bu işlemler yapılır köpek sakinleşince de maması verilir.

Bütün bu egzersizler yapılmadan önce yavruyu clickera veya başka bir ikincil pekiştirici olacak sese şartlamak ve operant şartlanma yöntemiyle otur ve yat davranışlarının öğretilmesine başlamak çok yararlı olur. Her köpek 2 aylık olup anne yanından ayrıldıktan sonra komutla otur ve yat davranışını öğrenebilir. Köpeğin bunları öğrenmesi için 6 aylık olmasını beklemenize gerek yoktur. Bir köpeğe otur ve yatı öğretmek için eğitimciye gerek yoktur, herkes bunu başarabilir. Otur ve yatı öğrenen yavru ile yukarıda anlatılan egzersizleri yapmanız daha rahat olacak ve yavru üzerinde kontrol sağlıyabileceksiniz.
Yetişkin köpeklerin alfa-lider, dominantlık olarak tanımlanan bu istenmeyen davranışlarının düzeltilmesinde de yukarıda bahsedilen egzersizlerin benzerleri yapılmaktadır. Fakat köpeğin ırkına göre bazı köpeklerle bu tür çalışmalar yapmak riskli olabilir. Konunun uzmanından gerekli yardımı almak en doğrusudur.

Köpeklerde Kuru Mama Yememe Problemi ve Kuru Mamaya Alıştırmak


Kuru mamalar günlük hayatımızda dostlarımızın beslenmesini bizim için kolaylaştıran ve dengeli içerikleri sayesinde köpeklerimizin temel besin kaynağı ihtiyaçlarını karşılayan ürünlerdir. Ancak dostumuz kuru mama yemiyorsa burada bir sorun var demektir ve kuru mamayla beslemek istiyorsanız ve dostunuz buna karşı çıkıyorsa bu yazımızda ne yapmanız ve ne yapmamanız gerektiğini size detaylı bir şekilde açıklayacağız.

  Hiçbir yerde bulamayacağınız bu ayrıntılı ve uzun makaleyi bir solukta okuyacağınızı ve dostunuzun artık kuru mamasını tabağında bırakmayacağını umuyoruz. Öncelikle kuru mamayı neden yemek istemediğini bulmak gerekiyor. Bunları sıralayacak olursak:



  • Yavruların kuru mamaya alışamamaları
  • Kuru mamayı dişleriyle kıramamaları
  • Kuru mamayı sevmemeleri
  • Ev yemeklerine alışmaları
  • Sürekli aynı kuru mamayla beslenmeleri
  • Sıcaktan bunalmaları
  • İştahlarının kapalı olması
  • Hastalık
  • Travma
  • Korku
  • Diğer faktörler



  Tüm nedenleri sıraladığımıza göre en baştan başlayarak hepsine birer açıklama getirelim. İlk olarak yavru köpeklerin kuru mamayı yiyememelerinden başlayalım. Yavru köpekler anne sütünden kesildikten sonra direkt olarak kuru mamayla beslenmelidirler. Başlarda yadırgama ve alışma sorunları ile karşılaşılacaktır ancak kuru mamayı yumuşatarak kaşıkla vermek bu iki soruna da çözüm olacaktır. Daha sonradan yumuşatma miktarını azaltarak ve mama kabından yemesini sağlayarak bu iki problemin de çözüldüğünü göreceksiniz. Bu esnada kesinlikle köpeklere farklı bir gıda ya da süt vermeyiniz. Özellikle kuru mamayı süt ile yumuşatmayınız. Kuru mamayı ya sıcak et, tavuk suyuyla yumuşatarak verin ya da sıcak suyla yumuşatarak verin. 



  İkinci nedene geldiğimizde diş problemi yaşayan köpekler kuru mamayı kırmakta ve parçalara ayırmakta zorlandığını görürüz. Bunu anlayabilmek için kemirme oyuncaklarıyla nasıl oynadığına, sert gıdaları nasıl tükettiğine ve ağzını açıp dişlerini kontrol ederek bir problem olup, olmadığını anlayabiliriz. Diş problemi oluşan köpeklerin direkt olarak veterinere görünmeleri ve o esnaya kadar mamalarının et suyu, tavuk suyu gibi sıcak sıvılarla yumuşatılıp verilmesi ardından da diş temizliği için fırçalanması gerekmektedir.



  Köpekler, 3 aylıktan itibaren kuru mamaları severek yiyeceklerdir çünkü iştahları son derece açık olacak ve daha önce farklı tatlar tatmadıkları için kuru mamaları bayılarak yiyeceklerdir. Ancak buradaki en önemli nokta bu alışkanlığın yetişkinliğinde de devam etmesidir. Kuru mamayla beslenen bir köpek sürekli olarak farklı tatlar ve farklı kokular alırsa, siz yemek yediğinizde sizden dilenip, sürekli yediğiniz şeylerden yerse kuru mamadan soğuyacaktır. Burada en önemli nokta onlara kuru mama dışında başka birşey vermemenizdir. Ne kadar dilenirse dilensin kuru mamadan soğumamaları için farklı gıdalar ile beslenmemelidirler. Buradaki kritik nokta ise siz yemek yediğinizde masadan ya da sizden yemek dilendiğinde sizin ona vermenizdir. Eğer kuru mamayla besleyecekseniz ona yavruluk döneminde her istediği şeyi vermeyecek ve farklı gıdalarla beslemeyeceksiniz. Kaliteli bir kuru mama köpeğin tüm ihtiyaçlarını karşılayacağından sizin verdiğiniz gıdalar köpeğinizin sadece damak tadının değişmesine yol açacaktır. Eğer yoğurt gibi gıdalar verecekseniz kuru mamasına az miktarlarda katmanızı öneririz.



  Köpekler de insanlar gibi sosyal, seçici canlılar olduklarından ömrünün sonuna kadar aynı şeyi yemeyecek ve bu durum ona diretilirse açlık grevine çıkmakta geç kalmayacaktır. Köpekler de farklı tatlar ve farklı kokular almak ister. Dolayısıyla her pakette bir ya da o mamayı iştahla yemeyi bıraktığında mamasını değiştirmenizi öneririz. Eğer bu durumla başa çıkılmazsa bir süre sonra kuru mamaya da önyargıyla yaklaşacak ve kabında gördüğü zaman kabın yanına yaklaşmayacaktır. Dolayısıyla dediğimiz gibi mamasını da sürekli değiştirmek kuru mamadan soğumasını engelleyecektir.



  Çoğu köpeğin baş düşmanı ise sıcak hava.. Sıcak hava bir köpeği son derece pasif kılacak bir etmendir. Sıcak havalar köpeğinizi bunaltacak ve iştahını kapatacaktır. Dolayısıyla tüm köpekler havalar ısındığında daha az yerler hatta sıcaklığın derecesine göre hiç yiyemeyecek duruma gelebilirler. Burada en önemli nokta ise öğünlerinin zamanının değiştirilmesi, öğünlerinin sabah ve akşam serinliğinde verilmesidir. Sıcaklar dolayısıyla iştahının kapanmasını dert etmenize gerek yoktur bu geçici bir durumdur.



  Köpeklerin iştahının olmaması ise sağlıksal bir sorundur. Eğer kuru mama dışında başka bir gıda da yemiyorsa işhtahı kapalı demektir. Bu sorun çok ciddi olabileceği gibi düzeltilmesi kolay bir durum da olabilir. İştahı kapalı bir köpeğe bira mayası tableti, balık yağı gibi takviyeler yapılabilir ancak önce veteriner tarafından muayene edilmesi gereklidir çünkü yaşamsal fonksiyonlarında bir sorun olma ihtimali de yüksektir. Bu çok ciddiye alınması gerekilen bir durumdur. Bu yüzden bu konudaki en mantıklı yorumu veterineriniz yapacaktır. Ancak böyle ciddi bir durumda hiçbir şey yapmayıp sadece mama önerisinde bulunursa o veterinerden hızla ayrılmanızı da tavsiye ederiz.



  Hastalık ise köpeklerin iştahını kesen onlarca durumdan yalnızca biridir. Bağırsak düğümlenmesi, karaciğer iltihaplanması, kanlı ishal, gençlik hastalığı gibi önemli hastalıklarda köpeklerin iştahı kesilmektedir. Bu durumda yapılabilecek tek şey veteriner tarafından kontrol altına alınması ve serumla beslenmesi olacaktır. Büyük hastalıklar gibi küçük ve varlığından haberdar olamadığımız hastalıklar da köpeklerin iştahını kesmektedir. Karaciğer iltihaplanması ve bağırsak düğümlenmesi gibi hastalıklardan veterinerler tarafından muayene edilmediği sürece varlığından haberdar olunamaz ve bu gibi hastalıkar köpeklerin iştahını keserek daha ciddi sağlık sorunlarına yol açabilir. Bu durumun yaşanmaması için eğer nedensiz yere bir iştahsızlığı varsa veterinere götürmenizi tavsiye ederiz.



  Travma geçirmiş bir köpeğin de iştahı kesilebilir. Travma ve korku faktörleri bir köpeğin beslenmesinde oldukça etkili bir olumsuz etki yaratabilir. Köpek aç olduğu halde dış etkenlerden ve güvende olmadığını hissettiğinden dolayı mamasını iştahla yemeyebilir. Bu gibi durumlarda profesyonel eğitim almaktan başka bir çare yoktur. 



  Diğer faktörlere gelirsek bunlar saymakla bitmeyecek çeşitli somut ya da soyut şeylerdir. Örneğin mama kabını sevmeyebilir, kap kirli olduğu için mama onu cezbetmeyebilir, mama kabı bulunduğu odanın içinde ona uygun gelmeyebilir. Bunun gibi pek çok çeşitte verebileceğimiz örneklerden oluşan bu durumu gözlemleyerek ve takip ederek bulmanız gerekir.



Kuru mama sevmeyen köpeği kuru mamaya alıştırmak:



  En önemli detayı ise en sona sakladım. Kuru mama sevmeyen bir köpeği kuru mamaya nasıl alıştırabiliriz. Kendi gözlemlerimi aktarmam gerekirse benim köpeğim 6 aylık olduğunda çok fazla ev yemeği verdiğimiz için kuru mamadan soğumuştu. Yaklaşık 3 yıldır kuru mama alıştırma çabasındaydım ve son 1 aydır kuru mamasını soluksuz bir şekilde iştahla yemekte.. Bunu nasıl başardığımı ise burada izah edeceğim.



  Öncelikle bu yazıları yazarken köpeğinizin kuru mama dışındaki gıdalarla arasının çok iyi olduğunu, iştahının yerinde olduğunu ve sadece kuru mama sevmediğini varsayıyoruz. Burada yazılanları uyguladığınızda kuru mama sevmeyen bir köpeğin kuru mamaya alışacağını ise garanti ediyoruz.



  Köpeklerin kuru mamayı yiyebilmesi için kuru mamanın bir çekiciliği ve güzelliği olmalıdır. Bu koşulları ise biz sağlayacağız. Köpekler için ulaşılamayan şey her ne olursa olsun onlar için ilgi çekici ve daha caziptir. Sevmediği bir oyuncağı alıp kendi başınıza oynamaya koyulduğunuzda sizi dört gözle takip edecek ve sonunda dayanamayıp yanınıza gelecek ve oynamak isteyecektir. Siz bu oyuncağı ona vermeyerek, oyuncağı daha ulaşılmaz yapabilir ve oyuncağın değerini köpeğinizin gözünde arttırabilirsiniz. Kuru mamaya alışması için de aynı şeyi yapacağız. Ancak bundan önce yapılması gerekilen birkaç detay daha var.



  Köpeklerin kuru mamaya alışması için önce kuru mamaya sevdiği gıdaları karıştırıp önüne koyacağız ve her hafta belli bir oranda bu koyduğumuz gıdanın oranını azaltacağız. Köpeğiniz ise bu duruma adapte olacağından bir süre sonra yadırgamadan kuru mama yemeye başlayacaktır.



  Kuru mamaya konulması için gıda önerisi isteyecek olursanız kuru mamayı sıcak et ya da tavuk suyuyla yumuşatma, kaşar peyniri rendeleme, yoğurtla karıştırma, yemek suyuyla karıştırma v.b gibi çeşitli ve etkili yöntemler önerebiliriz.
 

  Kuru mamasına karıştırdığımız sos, et suyu gibi ürünleri her hafta belli bir oranda azaltacağız ve mamayı daha da çekici kılmak için ilk olarak yazdığımız şeyi uygulayacağız. Mamayı hazırlayıp önüne koyduğumuzda bekle komutunu vereceğiz ve kabın içine ne koyduğunuzu merak ettiği için koklamak isteyecek ancak hareket edemediği için sizden diğer komutu bekleyecek. Bu kısımda köpeğinizin heyecanlanmasını ve ağlayıp, sızlanmasını beklerseniz mama kabına ulaşmadaki istek daha da çok artacak ve ne olduğuna bakmadan yemeye koyulacaktır. 



  Köpeğinizin mamasını düzgün yiyebilmesi için günde 2 defa sabah ve akşam koşmalıdır. Tercihen koştuktan sonra önüne mamasını koyarsanız daha çok acıkmış olacaktır. Mamasını sorunsuz yiyebilimesi için nerjisini iyi atmış olması ve acıkmış olması gerekir. 


  Asla köpeğinizi elinizle beslemeyin bu onda daha da olumsuz bir etki bırakacak ve beslenme konusunda sıkboğaz ettiğiniz için daha da soğuyacaktır. Eğer elinizden yerse istediği zaman yemek yiyip, istediği zaman bırakabileceğini düşünecek ve yemek istemediği zaman ne kadar zorlasanız da yemeyecektir.

Erken Dönemde Egitimin Önemi


Bu  yazımızda erken dönemde verilen eğitimin önemine bir kez daha değinmek istiyorum. Bir süre önce AÇEV (anne - çocuk eğitim vakfı) bir reklamını görmüştüm ve ne kadar güzel bir slogan bulduklarını hayranlıkla izledim. Sloganda okul öncesi eğitimin önemini vurgulamak için "7 çok geç" deniyordu.

İşte bu çok doğru bir slogan ve aynısı dört bacaklı dostlarımız için de geçerli.

Çoğu yerde duyarız ve okuruz, köpeklerinizi 6 aylık olana kadar eğitime vermeyin, zaten öğrenemezler, öğrenseler de unuturlar vs.

Bu kesinlikle yanlıştır.

Çünkü 8-16 haftalar arasındaki "kritik dönem" dediğimiz evrede edindikleri alışkanlıklar, öğrendikleri komutlar, tanıştıkları her şey onların hayatının birer parçası olur. Bunun için eğitime erken başlamak kadar eğitimin süreklilği de önemlidir. 8. haftadan öncesi üreticinin sorumluluğundadır ve üreticinin de bebek doğurduğu andan itibaren yapması gereken önemli eğitim programları vardır.


Kendi kızlarımın bebeklerinde ve doğumlarında yanlarında olup, verilme aşamasına gelene kadar geçen sürede edindiğim tecrübeler ve gözlemlerim şudur ki; bebeklerin gelişimi annenin hamileliği ile başlıyor ve 4 ayları tamamlanana kadar da çok hızlı bir şekilde devam ediyor. Onların çok hızlı gelişen hayatlarında her günün önemi var. Annenin nasıl bir hamilelik geçirdiği, nerede doğum yaptığı, bebeklerin doğumdan sonraki ilk 2 haftaların nasıl geçtiği ve daha sonraki evrelerde edindiği tecrübelerin hepsi onun ilerideki hayatını etkiliyor. Onların dünyaları o kadar hızlı dönüyor ki, eğitimi 6. aya kadar ertelemek onun hayatında geri dönülmez hatalara neden olur.

Köpeğimize vermemiz gereken tek eğitim itaat eğitimi değildir.

Çok basit ve evinde köpek beslemiş hemen hemen herkesin başına gelebilecek bir örnek vereyim.

4-5 aylık olup aşıları bitene kadar evde, soyutlanmış bir şekilde büyüttüğünüz bebeğinizi daha sonra dışarı çıkarmaya karar verdiğinizde boynuna bir tasma takmak istersiniz. O ne yapar, geri geri gider, tasmayı yemeye çalışır, sürekli kaşınır ve sizinle tamamen zıt yönlere gitmeye çalışır. Hatta bazen biraz daha ileri giderek hırlayıp rahatsızlığını belirtir. Tam siz onu yürütmeye çalışırken bu arada yanınızdan hızla arabalar geçmeye başlar, değişik sesler, değişik insanlar, boynunda anlamsız bir sıkıntı ve bastığı değişik zeminin sıkıntısı ile ne yapacağını bilemeden bir o yana bir bu yana gitmeye çalışır. Yaşadığı korkuyu düşünebiliyor musunuz? Bir de üstüne üstlük bu yabancı ortama tuvaleti yapması beklenmektedir! Tabi ki onun bu beklentiden haberi bile yoktur.


Daha erken dönemde boynuna tasma takılmış olsaydı, onunla yürümeye alışmış olsaydı, insanlarla, seslerle, objelerle programlı bir şekilde tanışmış olsaydı bu sıkıntıları yaşamayacaktı.

Ya da 6 aylık olana kadar sizi çekiştirmesine izin verdiğiniz bir yavru 6-8 aylık olunca artık daha kuvvetli çekmeye başlar ve siz de onu eğitime "yollamaya" karar verirsiniz ama onun kafası karışır.

“Neden çekemiyorum ki, şimdiye kadar hep çektim, kimse birşey demedi!”

Doğruyu bu saatten sonra öğrenemez mi? Tabi ki öğrenir ama neden hayat daha sorunsuz başlamasın? Çekiştirmeyi öğrenmeden düzgün yürümesini öğrenmesi daha güzel olmaz mı? Bir kedi gördüğünde kovalamak yerine onunla dost olması, mamasını paylaşması, evinize gelenleri kapıda uslu bir şekilde karşılaması, sizi gördüğünde üstünüze başınıza atlamasındansa oturarak sizi beklemesi, çocuklarla dost olması daha güzel olmaz mı? Bir süre bu hareketleri yapmasına izin verilen köpekler, erken dönemde eğitime başlanan köpeklerden çok daha huzursuz, sorunlu köpeklerdir. Çünkü, hayat bu şekilde başlamamıştır, yapmamayı sonradan öğrendikleri için akıllarının bir köşesinde hep eskiden yaptığı davranış kalır.


Her zaman dediğimiz gibi eğitimin yaşı yok ama kritik evrede alacakları eğitimin önemi büyük. Sosyalleşme sadece bu dönemde olur. Bu dönemde olumlu izlenimlerle öğrendikleri her şey onların hayatının parçası olur.

Aslında eğitimi her zaman kendimiz için isteriz, “bu köpek çok çekiyor onunla yürüyemiyorum, sokağa çıktığımızda herkese havlıyor, herkes şikayetçi oluyor, rahatsız oluyorum, dışarı çıkamaz olduk, eve gelenlere havlıyor, misafirler ondan korktuğu için evimize kimse gelmez oldu, çamurlu ayaklarıyla üstüme atlıyor, üstüm kirleniyor, tuvaletini hala öğrenemedi, heryeri sürekli siliyorum, çok bunaldım artık. . . gibi sürekli bizi rahatsız eden nedenler yüzünden ona eğitim aldırmayı düşünürüz.

Oysa hiç düşündük mü, bu köpek bizim ortamımızda bizim şartlarımıza göre yaşacak, onun dünyası biz olacağız ve doğal ortamından uzakta tanımadığı bir dünyada yaşayacak. Acaba nasıl huzursuzlukları var, nelerden tedirgin oluyor, bunları neden yapıyor ve en önemlisi bizim dünyamıza alışması, aramızda iyi bir iletişim olması için neler yapmalıyım??

Eğitim aslında onun psikolojik sağlığı, bedensel ve zihinsel gelişimi için gerekli olamaz mı?

Köpeğimizin daha zeki, daha sosyal, daha yapıcı olması ve ileriki dönemlerde hayatını daha huzurlu geçirebilmesi için erken dönemdeki eğitim çok önemlidir. Erken dönemde edindiği tecrübeler, öğrendiği komutlar onun hayatının bir parçası olacağı için yanlışı düzeltmekle tekrar uğraşmak yerine bu temel üzerine çok daha güzel ve değişik eğitimler ilave edebilme şanımız olur.

Mesela köpekli sporlar, frizbi, aglity, köpekle dans, arama-kurtarma, hizmet köpeği eğitimi gibi pek çok alanda eğitime zemin hazırlanmış oluruz.


Bu eğitim dönemi çok erken olduğu için ve çoğu köpek sahibi veteriner hekimler tarafından kendilerince çok geçerli sebeplerle dışarıya çıkmasın uyarısı aldığı için köpekler çok sıklıkla bu dönemi evde kapalı ortamda geçiriyorlar.

Şunu da düşünmek gerek! Bedensel sağlığı yerinde ama ruhsal sağlığı bozuk, özellikle 2 yaşından sonra ortaya çıkacak sorunları olan bir köpeği gerçekten istiyor musunuz?

Ne hastalanmasını ne de asosyal olmasını istemeyiz. O zaman bebeklerimiz için özel sınıflar oluşturmalı ya da biz oluşturamıyorsak verilen hizmetlerden yararlanmalı, gurup eğitimlere katılmalı ve her zaman evde ya da güvenli olduğunu düşündüğümüz dış ortamlarda onu sosyalleştirmeliyiz.

İnsanların okullarda eğitildikleri gibi köpeklerin de 2 aydan itibaren sahipleri tarafından bir eğitim sürecine girmeleri ve bunların profesyoneller gözetiminde ve tavsiyeleri ile yapılması gerekir.


Erken dönemde alınan eğitim onun ve sizin hayat tarzınız olacağı için ve itaat komutlarında da sürekli komut tekrarları olacağı için unutulması mümkün değildir.

Ama onu bahçenin bir köşesinde bırakır ve ilgilenmezseniz elbette unutur, erken dönemde değil hangi dönemde alınırsa alınsın unutur. Çünkü eğitim, eğitmenin köpeğinizle yapıp bitireceği bir etkinlik değildir. Süreklilik ister, siz ona emek harcadığınız sürece devam eder ve gelişir.

Eğitim, anne köpeğin başlattığı, bilinçli üreticinin devraldığı ve sahibinin profesyonel destek ile hayat boyu devam ettirdiği bir süreçtir.

Unutmayalım 6. ay çok geç!!!

Pozitif Köpek Eğitimi



Ayrılık Sendromu

Ayrılık Sendromu olarak adlandırılan davranış problemi en sık karşılaşılan sorunların başında gelir. Problem genellikle bizim "sorun" olarak adlandırdığımız davranışlar, onların doğalarında var olan genetik  programın gerektirdiği gibi davranmak istemelerinden kaynaklanır. 
Köpekler çok sosyal hayvanlardır. Onların doğalarında, bir topluluk içerisinde yedi gün yirmi dört saat bir arada bulunmak vardır.
Vahşi doğada, eğer bir sürü hayvanı yalnız kalmışsa, bu onun ölümüyle eşdeğer bir anlam taşır. Bu yüzden köpeklerde en sık karşılaşılan problemin "ayrılık sendromu" olması gayet normaldir.
Böyle bir davranış problemi olan köpekler; havlama, uluma, eşyalara zarar verme, kendi vücudunu kemirme gibi huylar geliştirebilir. Sorun, genelde yavruluk döneminde sürekli iç içe olan köpeğin büyüdüğü zaman birden bire uzun saatler yalnız kalmasından, yeni bir  aileye sahiplendirilen  köpeğin ortama adapte olamamasından ya da çok bağlı olduğu aile üyelerinden birinin birden bire evden ayrılmasından " ölüm vs." kaynaklanabilir.
Bu kadar sık rastlanan bir durum olmasına karşın bu sorunu çözmek aslında göründüğü kadar imkansız değildir. En doğru olanı köpeğin henüz yavruyken aşamalı olarak yalnız bırakılmasıdır.
Enerjisini attığı için yorulmuş, etrafında oyuncakları ve çiğneme kemikleri olan bir yavru için sizin bir süreliğine ortalarda olmamanız çokta önemli bir olay değildir. Her ne kadar sürü hayvanı olursa olsun yavruluğundan itibaren sizin onu yalnız bırakmanız köpekte bir rutine dönecek ve " Gitmiş olsa da geri gelecek" düşüncesiyle gereksiz yere korkuya kapılmayacaktır.
Bazı ırklar özellikle bu konuda daha inatçıdır. Yüzyıllardır genelde insana eşlik etmek için  beslenen küçük ırklar " Chihuahua, minyatür pincher vs." ayrılık sendromuna daha yatkın olur.
Günümüzde şehirlerde yaşayan köpeklerin en büyük sorunlarından biri olan yetersiz egzersiz de ayrılık sendromunu tetikleyen baş faktördür. Köpeğinizi yalnız bırakmadan önce yeterince enerjisini atmış olduğundan emin olmalısınız. Köpekler sadece fiziksel aktivite değil, zihinsel aktiveye de ihtiyaç duyarlar. Köpeklerin zevk alacağı tarzda eğitimler, birlikte oynayabileceğiniz saklambaç , çekiştirme gibi oyunlar, diğer köpeklerle oyun oynaması, veya içi lezzetli yiyecek doldurulmuş Kong tarzı oyuncaklar, onların hem eğlenmesini hem de enerjisini atmasını sağlayacaktır.
En sevdiği oyuncaklar ve kemirme kemikleri daima siz evden çıktıktan sonra sahip olmaları gereken ödüllerdir.

Kendinizi onun yerine koyun! 24 saat yanı başınızda duran yiyecek ya da eşyanız ne kadar süre size cazip gelebilir?
Nasıl ki biz aynı şeyi sürekli  kullanmaktan sıkılıyorsak, köpekler de gün boyu iç içe olduğu oyuncaklardan ve yiyeceklerden sıkılırlar. Elimizde onları heyecanlandırabilecek güzel alternatifler varken bunları sizin yokluğunuzda ortaya çıkarmak köpeğin ilgisini başka yöne çekmek için mükemmel bir yöntemdir.
Aynı zaman da köpeğinize yeni numaralar öğretmek; hem onun zihinsel olarak yorulmasını sağlar hem de kendine güvenmesine yardımcı olur. Çevrenizde uysal köpeklerin gittiği parklar ya da köpek kulüpleri varsa bu da köpeğinizin sosyalleşmesine ve ilgisini sizden başka aktivitelere yönlendirmesine yardımcı olur.
Evet, köpeklerin içgüdüleri ve genetik aktarımlarıyla beraber gelişen kendilerine has davranışları vardır. Fakat onun tüm ihtiyaçları ve sevdiği şeyleri elimizde bulunduran biz insanların da köpeği doğru yönlendirmek için yeterince imkanı var.
Biraz ilgi ve doğru yaklaşımla beraber daha mutlu yaşayabileceğimiz bir köpeğe sahip olmak çok ta zor değil.

Kaprofaji (Dışkı Yeme)


Kaprofaji (Dışkı Yeme)


Sözlük anlamı dışkı yeme olan kaprofaji, kedilerde nadiren, köpeklerde ise sıklıkla görülen bir davranış bozukluğudur.


Pek çok nedene bağlı olarak ortaya çıkan bu davranış bozukluğu, stres, içgüdüsel davranış, alışkanlık ve ileri yaşlarda bazı metabolik ve sistemik hastalıklara bağlı olarak gözlenmektedir.

Kaprofaji, iyi beslenemeyen, özellikle de diyetinde yeterli protein ve mineral bulunmayan köpeklerde sık görülür. Ayrıca mallasimilasyon ve malabsorbsiyon gibi bir sindirim sistemi probleminin varlığında da görülebilir. Her iki durumda da amaç vücudun ihtiyacı olan gıdaları karşılayabilmektir.Genellikle bu soruna yatkın olanlar, sürekli kafeste tutulan, aşırı stres yaşayan ve yetersiz beslenen köpeklerdir.

Bu tür sorun yaşayan köpeklerde doğal olarak tekrarlayan parazit enfeksiyonları, kusma, ishal ve ağız kokusu gibi istenmeyen bulgular çok fazla olarak görülebilmektedir.
Sorunun çözümlenebilmesi için problemin nedenlerini çok iyi analiz etmek ve bu doğrultuda çözümler aramak gerekir. Psikolojik kökenli bir kaprofaji söz konus ise örneğin yalnız veya kafeste kapalı kalıyorsa, kıskançlık varsa, başka bir köpeği taklit ediyorsa yada sahibinin dikkatini çekme gibi bir durum söz konusu ise öncelikle bu faktörleri elimine etmek gerekir.

Yetersiz beslenme yada yeni doğum yapmış olması gibi bir durum söz konusu ise vücudun tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecek dengeli bir mama seçmek, gerekirse hekiminizin uygun göreceği bir vitamin, mineral takviyesi yapmak problemin yaşanması ihtimalini asgariye indirir..
Dikkat çekmek gibi bir amaçla dışkı yeme söz konusu ise tepki vermeden ilgisini bir başka yöne çekmek, bir parça su vermek, oyuncak vermek gibi yöntemler denenebilir.


Sorunun devam etmesi durumunda veteriner hekiminize danışarak bir dışkı muayenesi yaptırmanız ve sindirilmemiş gıdaların dışkıda var olup olmadığına baktırmanız faydalı olur. Çünkü sindirilmemiş gıdaların tespit edilmesi durumunda hekiminizin sistemik bir problemin varlığını araştırarak uygun bir diyet düzenlemesi yapması gerekebilir.


Barınağının düzenli olarak temizlenmesine, yemek sonrası gezintiye çıkararak uzak bölgelerde dışkılamasına, gezintiler sırasında ağızlık kullanımına, stres faktörlerini mümkün olduğunca çözümlemeye ve tüm ihtiyaçlarını karşılayabileceği 
                                                                        bir mama kullanmaya özellikle dikkat edilmelidir.

Bu önlem ve tedavilerin yanı sıra köpeğinizi bu alışkanlıktan vazgeçirmek için dışkı yemeyi önleyici tablet veya dışkısına yaklaşmaması için uzaklaştırıcı olarak kullanılan bir takım spreyler denenebilir

Örneğin yavrunun temizliğini sağlamak amaçlı olarak veya vahşi yaşamdan gelen ve iz bırakmama amacıyla ile doğası gereği içgüdüsel olarak yapılabileceği gibi yavrunun dışkısındaki sindirilmemiş proteinleri almak amacıyla da yapılabilir. Yeni doğum yapmış bir annede bu davranışların görülmesi normal olarak karşılanmakla birlikte bu bir alışkanlık halinde devam ederse sorundur.

Kimi zaman da yavru döneminde bilinçsizce yapılan bu davranış bir alışkanlık haline gelebilir. Dışkı yemesine tepki ile cevap verildiğinde yavru dikkat çektiğini düşüneceğinden, sahibinin dikkatini çekmek istediği başka zamanlarda da dışkısını yiyebilir ve bu durum alışkanlık haline gelebilir.

Kaprofaji kolayca alışkanlık haline gelebilen bir sorundur. Bazı köpekler sadece kendi dışkılarını değil, başka köpeklerin veya kedi, at gibi diğer hayvanların dışkılarını da yeme eğilimindedirler. Bu da özellikle paraziter enfeksiyonlar başta olmak üzere pek çok hastalığın nedeni olabilir. 

Köpeklerde Agresyon Problemi

 
Ping
İnsana en yakın hayvanlardan biri olan köpeğin evcilleştirilmesinden bu yana binlerce yıl geçmiş ve bu süre içersinde insan ve köpek arasında mükemmel bir iletişim kurulmuştur. Bu iletişimin bir sonucu olarak köpek, insan toplumuna adapte olup, ataları olduğu iddia edilen kurttan oldukça farklı bir tür haline gelmiştir. Kurtların iç güdüleri yaşadığı ortamla son derece uyum halindedir. Aynı iç güdülere sahip köpek ise insan toplumuna uyum sağlayabilmek için bir yığın iç güdüsüne ters şekilde davranmak zorundadır. Diğer yandan köpek öğrenme yeteneği ve zeka bakımından en üst düzeydeki hayvan türlerinden biridir. Bu nedenle çevresel etkiler, yani öğrenilenler köpeğin davranışı açısından belirleyici bir faktördür. Bu davranışlar bazen insan toplumuna ters düşebilmekte ve insan köpek iletişimine zarar verebilmektedir. Böyle davranışlara davranış bozukluğu demekteyiz. Davranış bozukluklarının tek sebebi öğrenme değildir. Genetik faktörler ve organik rahatsızlıklar da davranış bozukluklarına sebep olabilirler. Davranış bozukluğunun tedavisinde öncelikle problem, bu problemi doğuran motiv ve bunun kalıcılığını sağlayan takviyeler teker teker ortaya konmalıdır. Bunu başarabilmek için bu alanda uzman veteriner hekimin dedektif gibi çalışması ve ayrıca hayvan sahibinin çözüm için istekli ve sabırlı olması gerekir. Yine hayvan sahibine büyük iş düşmektedir zira problemi tanımak için verileri hayvan sahibi verecektir. Bu arada bir çok hayvan sahibi kendi hatalarını gizlemek ister. Tabi ki bu durumda problemin kaynağına inmek iyice güçleşir. Davranış bozukluklarının çoğu köpeğin özellikle gelişim çağındaki çevresinden öğrendiklerinin etkisiyle oluşmaktadır. Köpeğin en yakın çevresi ise birlikte yaşadığı sahibidir ve bu hayvanın ruhsal durumu, beraber yaşadığı ailenin ruhsal durumundan direk olarak etkilenir. O halde çoğu bu vakaların çözümünde önemli prensiplerden biri de sahibinin de hatalı davranışları terk etmesi ve hayvanın davranışlarını etkileyen olumsuz çevre şartlarının düzeltilmesidir. Aksi taktirde hiçbir ilerleme sağlanamaz. Dominant agresyon, köpeklerde sık görülen bir agresyon tipi olup, köpeğin liderlik iddiasından kaynaklanmaktadır. Köpekler birbirleriyle son derece güçlü ilişkiler kuran sosyal hayvanlardır. Bir grup içersinde yaşama isteği onların doğasında vardır. Çünkü ataları olan kurtların avları ufak ve kolay yakalanan hayvanlar değildi. Bu nedenle kolektif av yöntemleri uygulamak zorundaydılar. Sürü düzeni evcil köpekler için fazla önemli olmadığı halde (çünkü ihtiyaçlarını kurtlara göre daha kolay tatmin ederler) sürü içinde yaşamaktan mutlu olurlar. Eğer ortamda her şey bolsa birbirleriyle sürtüşmezler.Ancak bir şeylerin paylaşılması gerekiyorsa hiyerarşik sürü düzenini kurmaya mecbur olurlar. Bu düzen kurulurken genellikle en güçlü ve iddialı köpek lider olur. Ancak bu dinamik bir süreç olup, bir alt seviyedeki hayvan liderlik için mevcut liderin zayıf anını kollar ve lideri yenebileceğini hissettiği zaman liderlik mücadelesi başlar. Köpeklerden biri teslimiyeti kabul eder ve liderlik iddiasından vazgeçerse kavga durur.Köpek iç güdüleri nedeniyle lider olup, sürüsünün emin şekilde devamını sağlamada sorumluluk duymaktadır. Lider en iyi yiyeceği öncelikli olarak yer ve çiftleşme hakkı da ilk önce lidere aittir. Bu haksızlık gibi görünse de, sürünün güvenliğinden sorumlu liderin iyi beslenmesi ve gelecekteki sürünün kalitesi için en güçlü olanın yani liderin dölünün kullanılması son derece mantıklıdır. Ancak ev köpeklerindeki bu kavgalar, köpek açısından normal olsa da sahibi açısından tahammül edilemez. Bu nedenle ev köpeklerinde dominant agresyon, davranış bozukluğu olarak nitelendirilir ve hayvan insan iletişiminin sağlığı açısından tedavisi şarttır. Evdeki sürü düzeninin yapısı, köpeklerin birbirleriyle ve hayvan sahibiyle olan ilişkileri değerlendirildiğinde, saldırgan köpekteki problemin sürü düzeni kurulamamasından kaynaklanan dominant agresyon olduğu saptanmıştır. Agresyon köpeklerde en sık rastlanılan ve çözümü en zor olan davranış bozukluğudur. Bu davranışlara neden olan motiv ve takviyeler her vakada birbirinden farklıdır. Bu nedenle davranış problemli her vakanın tedavi yöntemleri değişik olacaktır. Temel prensip bu takviyeleri teker teker saptayıp ortadan kaldırmaktır. Liderlik iddiası ve dominant agresyonun kökeninde testosteron hormonu önemli bir rol oynamaktadır. Literatürler testosteron varlığına son vermeyle, yani kastrasyonla bu tür vakalarda önemli ölçüde iyileşme sağlanacağını bildirmektedir. Başarının %100 olmayışının sebeplerinin başında köpeğin agresyonu öğrenmiş olması gelmektedir.Sürü düzeninin kurulması yani lider hayvanın yerini almasını sağlamada şu mantık izlenmişti:Bu ailede baba köpek genç köpeğe göre güçlü değildir ve zaman geçtikçe bu fark daha da artacaktır.Ortada tek problem babanın liderlik iddiasıdır. O halde bu iddiayı ortadan kaldırmaya yönelik bir çalışma gerekir. Baba köpek zaten bir süre sonra yeterince güçlü olmadığını kabul edecek ve iddiadan vazgeçecektir. Ancak bu süre uzun olabilir ve bu arada kanlı kavgalar kaçınılmazdır. Bu nedenle bu sürenin kısaltılması zorunluluktur. Yani bir an evvel genç köpeğin lider olması sağlanmalıdır. Lider yemek yemede öncelikli olan hayvandır. Yemeği önce yiyemeyen köpek liderliğini ispatlayamaz. Bu nedenle lider olması gereken hayvana yiyecekte öncelik verilmesi ve yine aynı mantıkla bu hayvanın kucağa alınması sürü düzeni oluşumunu hızlandıracaktır. Medikal tedavi amacıyla kullanılan Buspiron anksiyolitik bir ilaçtır. Bu grup ilaçların kullanılması köpekte agresyonu azalttığı gibi, liderlik hakkı tanınmadığı için köpekte gelişebilecek stres ve anksiyeteye karşı da fayda sağlayacak ve ayrıca agresyon nedeniyle aksamış olan hayvan sahibi-köpek iletişiminin tekrar kurulmasına yardımcı olacaktır. Böylece, agresyon nedeniyle köpeğine yanaşamayan hayvan sahibi köpeği ile ilişki kurabilir hale gelecektir. Bu vakada uyguladığımız zıt koşullandırma ve desensitizasyon tedavisindeki prensip şudur: Agresyon sempatik sinir sisteminin bir faaliyetidir. saldırgan hayvan diğer köpeği gördüğünde sempatik sistem şartlanmış olarak devreye girmektedir. O halde bu hayvan diğer köpeği gördüğünde parasempatik sistemi aktive edilebilirse, hayvan agresyon için duyarsızlaştırılabilir. Bu köpeği her gördüğünde bir ödül verildiğinde, belirli tekrarlardan sonra hayvan bu köpeği gördüğünde ödüle şartlanacak, yani parasempatik sistem aktive olacaktır. Bir yerde saldırgan hayvan artık bu köpeği görmekten hoşlanacaktır. Tedavilerin ilk iki ayında sonuç alınamaması kanımızca, kastrasyon neticesinde testesteron aktivitesinin hemen düşmemesine ve tekrarlar sayesinde hayvanın yeni bir davranış biçimi kazanması için,biraz zamana ihtiyaç duyulmasına bağlıdır. Testosteron aktivitesi azaldıkça liderlik dürtüleri de azalan hayvan, diğer hayvanı rakip olarak görmekten vazgeçmektedir. Ancak liderlik iddiası sadece testesteron aktivitesine bağlı olmadığı, öğrenme faktörlerinin de işin içine girdiği göz önüne alınırsa, davranış değişimi tedavisinin etkilerini görebilmek için biraz zaman gerektiği ortaya çıkar. Hayvan sahiplerinin köpeklerini terk etmelerinde veya ötenazi istemelerinde en önemli sebeplerden biri olan agresyon tedavisi imkansız bir bozukluk değildir. Bu davranışa yol açan nedenler belirlenip,takviyeler tamamen ortadan kaldırılabilirse tedavisi mümkün olabilmektedir.